«دکتر محمد گلشن درگذشت»
امروز صبح؛ دوم بهمن ماه هزار و سیصد و نود و نه دکتر محمد گلشن؛ فوق تخصص ریه و مجاری تنفسی در بیمارستان خورشید اصفهان بر اثر ابتلا به کرونا دار فانی را وداع گفت. دکتر گلشن مرد شمارۀ یک و برجسته ترین پزشک ریه در تمامی استان اصفهان بود. شهرت او ملی و حتی بین المللی است. ایشان پس از گرفتن فوق تخصص خود در آمریکا به ایران برگشت تا به درد مردم خود برسد. سالها در دانشگاه های اصفهان تدریس کرد و حتی در سال اخیر که سال هشتادم از زندگی پر برکت خود را سپری می کرد، در هر روز حدود صد مریض را ویزیت می کرد. در سال اخیر با همه گیری ویروس کرونا بسیاری از پزشکان متخصص ریه به دلیل مخاطرات ویزیت بیماران مبتلا به کرونا مطب خود را رها کردند و اوقات خود را در ویلاهای تفریحی شان به سر می آوردند اما دکتر گلشن به ساعات کار خود اضافه کرد تا در هر روز امکان ویزیت بیماران بیشتری را داشته باشد. اسفند سال گذشته خود من به کرونا از نوع خفیف مبتلا شدم و حدود یک ماه سرفه رهایم نمی کرد، به یکی از مطب های دکتر گلشن در خیابان شیخ مفید رفتم و با نسخۀ شفابخش او سرفه هایم کاملاً بهبود پیدا کرد. تخصص فوق العاده و تجارب بسیار در سالیان متمادی طبابت از او پزشکی کم نظیر در سطح ملی و جهانی ساخته بود. حسن خلق و منش او در رفتار با بیماران نیز سرآمد بود، از من حرفه ام را پرسید گفتم ادبیات و تئاتر. از تئاتر پرسید و برایش توضیح دادم، با دقت گوش می کرد و واکنش نشان می داد.
چقدر باعث تأسف و ناراحتی است در حالی که اکثر کشورهای دنیا واکسیناسیون کرونا را شروع کرده اند ما هنوز از واکسن محروم هستیم و امثال دکتر محمد گلشن که حقیقتاً سرمایه های ملی کشور محسوب می گردند به دلیل نبود واکسن اینطور غریبانه در راه خدمت به وطن و مردم خود و در دیار خود از دنیا می روند! شب گذشته دکتر گلشن در حالی که بر تخت بیمارستان دراز کشیده بوده آخرین عکس ریۀ خود را از پزشک دیگری می گیرد و نگاهی می اندازد. پس از لحظاتی این بیت از مولانا را زمزمه می کند:
رشته ای بر گردنم افکنده دوست
می برد آنجا که خاطرخواه اوست
دکتر با توجه به تخصص و تجربیات فراوان خود در می یابد که چیزی به پایان کار باقی نمانده و اتفاقی که نباید می افتاد ساعاتی بعد در صبح امروز اتفاق می افتد. واقعاً جان مردم و جان این نخبگان و برجستگان نازنین به خاطر چه مسائلی و به چه قیمتی باید این چنین تلف شود؟! در حال حاضر حق واکسن، حق حیات است. آخر با تکیه بر چه منطق، وجدان یا حتی دین و مذهبی می توان آن را از مردم یک کشور دریغ کرد؟!
