«سخنی با ستم پیشگان»
چهار دهه است که از پنجره ای به نام صدا و سیما مدام مثلاً به اشاعۀ دین و معرفت و تشویق به انسانیت می پردازید. چهل سال است مدام دم از عفت پیشه کردن می زنید. در این راه به صدا و سیما هرگز اکتفا نکردید و در عمل و فضای عمومی جامعه ایجاد رعب و وحشت کردید. گشت ارشاد به راه انداختید، تن و بدن جوانها را لرزاندید. کاری کردید که مردم وقتی پلیس را می بینند به جای اینکه احساس امنیت کنند احساس نا امنی و اضطراب به آنها دست دهد. چقدر تا کنون بودجه از بیت المال و جیب همین مردم خرج همین اقدامات کرده اید و پول هایی را که می شد برای رفاه مردم صرف کرد به خیال خودتان صرف حفظ عفت جامعه و شئونات اسلامی نموده اید؟ حال بعد از این همه سال چه شد؟ آیا عفاف در جامعه گسترش یافت؟! از آمار سن فحشا اطلاعی دارید؟ از شیوع مواد مخدر که از بالای هجده سال به مدارس راهنمایی (دورۀ اول دبیرستان) پیشرفت کرده است خبر دارید؟ از تلفات مشروبات الکلی به دلیل نبود محصولات استاندارد و آمار شگفت انگیز مصرف آن در ایران مطلعید؟ از آمار وحشت انگیز مشاغل وابسته به فحشا در کشور خبر دارید؟ از ولع و شیوع جنون جنسی در کشور و ایجاد ناامنی های فراوان برای نوامیس مردم چطور، آگاهید؟ حاصل کار شما با این حکومت ایدئولوژیک تا به حال چه بوده است؟ نتایجش را آشکارا در جامعه نمی بینید؟ آیا فکر نمی کنید لابد ایرادی در کار شما وجود دارد که تمام آن حرفها، افکار و اقدامات شما دقیقاً با نتیجه هایی برعکس مواجه شده اند؟ به خوبی می دانم که بر همۀ اینها آگاهید. کسی که این سطور را می نگارد نه وابسته به هیچ جناحی است و نه انتفاع مادی و مشخصی داشته و نه به هیچ جایی خارج از این کشور وابسته است. تنها یک ایرانی است که وطن و مردمش را دوست می دارد و به خوبی می داند که سکوت در برابر ظلم همراهی با ظالم به شمار می رود و هر کسی که این تباهی های امروز امور کشورش را ببیند و دم برنیاورد خود در زمرۀ ستم پیشگان خواهد بود. پس می گویم که از شما و امثال شما اعلام جدایی و ناهمبستگی کرده باشم. خداوند عادل است و جزا و پاداش هر کاری دیر یا زود به صاحبان آن باز خواهد گشت.
گرچه دیوار افکند سایه دراز / باز گردد سوی او آن سایه باز
این جهان کوه است و فعل ما ندا / سوی ما آید نداها را صَدا
(مولانا جلال الدین بلخی)
