روز گذشته به دیدن دارالفنون رفتم تا یکی از بزرگ ترین دستاوردهای امیرکبیر را که سنگ بنای اصلی تأسیس دانشگاه در ایران گردید و بزرگان بسیاری را در دل خود پرورش داد ببینم. با صحنه هایی مواجه شدم که در پایتخت کشوری با این پیشینه بسیار دردآورد است. البته دیدن این صحنه ها با وضعیتی که در چند دهۀ اخیر به آن دچاریم، تعجبی ندارد اما این نکته را به ما یادآوری می کند که اگر مثل گذشته از تاریخ خود بی اطلاع باشیم نه تنها هم اکنون همنشین ویرانی ها خواهیم بود بلکه آینده ای بدتر از این را نیز در انتظار خواهیم داشت. تنها سیزده روز پس از افتتاح دارالفنون رگ امیرکبیر را در حمام فین کاشان زدند در حالی که هنوز جوی خون او در تاریخ روان است و ندای مظلومیت او و امثالش همچنان به گوش می رسد. چند عکس از وضعیت فعلی دارالفنون که یکی از مهم ترین بناها از نظر علمی و انسانی در تاریخ ایران به شمار می رود گرفته ام که خواهید دید. قضاوت با خودتان.